วันนี้เป็นวันที่อากาศดี อารมณ์ดีพอเข้ามาเรียนอาจารย์จ๋าก็ได้แจกใบงานพยัญชนะ ก-ฮ เป็นรูปสัตว์ โดยให้เติมตัวเลขเรียงลำดับลงในวงกลมใต้ภาพ จากนั้นอาจารย์ก็ได้แจกกระดาษเหลือใช้มาให้คนละแผ่น ให้เอามาพับทำเป็นสมุดเล่มเล็ก โดยให้ไปทำสมุดเล่มเล็มมาคนละ 1 เล่ม ไม่ได้กำหนดว่าจะต้องทำเป็นเรื่องอะไร ให้ไปทำมา ส่งในคาบต่อไป
วันนี้ได้เรียนอะไรบ้างหนอ
ในสมัยก่อนเราไม่เคยใส่ใจในภาษา แต่ถ้าสมัยนี้ถ้าคนเราเรียนรู้ภาษาได้มากกว่า 1 ก็จะดีกว่า ถ้าเรามีหลายภาษาก็จะทำเราเรียนรู้ในโลกกว้าวขวางขึ้น
และอาจารย์ได้ให้กระดาษมาโดยให้ไปทำมาว่าชอบกินอะไร
อย่างที่ 1 จากครั้งที่แล้วที่อาจารย์ที่ได้หยุดในช่วงปีใหม่ ครูได้ให้ไปศึกษาภาษาท้องถิ่นของตัวเอง
2 ภาษานั้นผ่านการใช้ เกิดจาก การสังเกต และยังมีอีกอย่าง การทำหนังสือผ่านศิลปะ
การทำหนังสือ อะไรเป็นเครื่องใช้ไฟฟ้า ว่าอะไรคือเครื่องใช้ไฟฟ้า อย่างหนังสือภาพ เมื่อเราดูแล้วเราก็จะสังเกต เพราะฉะนั้นตัวก็จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เช่น เตารีด ก็จะเป็นเครื่องใช้ไฟฟ้า และการพูดซ้ำๆ ว่าอะไรเป็นเครื่องไฟ้ฟ้า เราอาจจะเรียนรู้ผ่านจากงานศิลปะ จากการฉีก แปะ ส่วนในบล็อกก็อาจจะมาจากภาพที่เราไปเอามา
เขียนอย่างไร => คุณลักษณะของผู้เขียน อย่างถ้าเราจะให้เด็กตัวเล็กๆเขียน อย่างแรกเราอาจจะมีการเขียนให้ก่อน แล้วเด็กก็จะมีพัฒนาการการเขียนต่อไปเรื่อยๆ สามารถจับสเต็ปไปได้เป็นขั้นตอน
เคยสังเกตบ้างไหมว่า ทำไมถึงต้องแยกคำ =>ก็เพราะว่าเมื่อเด็กเห็นแล้วเด็กก็จะไม่เกิดเบื่อในคำสั้นๆ ถ้าเป็นคำยาวๆ เด็กจะไม่เข้าใจ คำจะต้องมีความใกล้เคียงกันและควรที่จะแยกนิดนึง เพราะฉะนั้นในการวางคำ คุณจะต้องกำหนดไว้เลยว่าจะต้องมีคำกี่คำ และก่อนที่จะเขียนก็จะต้องมีการกำหนดงานก่อน เพื่อที่คุณจะได้ไม่ต้องแก้งานกันหลายๆรอบ ให้น่าเบื่อ
อาจารย์จ๋าได้นำกระดาษ 1 แผ่นมาพับแล้วสมมุติว่าเป็นเรือ แล้วอาจารย์ก็เล่าเรื่องราวให้ดูขบขันน่าสนใจ เกี่ยวกับการเดินทางของเรือ พร้อมกับการฉีกกระดาษไปด้วย น่าแปลกใจมากว่าจะกลายเป็นเสื้อได้ ช่างน่าสนใจมาก และครูกำลังจะบอกว่าเราจะสอนภาษาเด็กเลยนะ ไม่ได้ ดังนั้นเราจะต้องสอนผ่านรูป รูปเป็นภาษา อย่างเมื่อกี้นี้จากการฉีก จากการออกแบบ
ภาษาสอนเด็กไม่ได้จึงมีการสอนผ่านทางศิลปะ ดังนั้น การบ้าน ลองกลับไปพับแล้วฉีกดูว่าจะออกมาเป็นรูปอะไร ตอนพับนะยังไม่ค่อยเท่าไหร่ มันอยู่ที่ตอนฉีกนี่แหละว่าจะออกมาเป็นรูปอะไร พอฉีกแล้วจึงค่อยนำมาแต่งเรื่อง ดังนั้นไปหัดฉีกแล้วค่อยมาแต่งเรื่อง เราต้องสร้างนิทาน เพราะนิทานเป็นการสร้างจินตนาการและแง่คิด ครูจะให้เห็นว่าภาษามีอยู่ทั่ว อยู่ที่ว่าเราจะใช้ไปทำอะไร และลู่ในปัจจุบันมีกี่ลู่ เอาล่ะสิมีกี่ลู่เจอคำถามอย่างนี้ นึกๆๆๆๆๆ อ๋อ
นึกออกแล้ว มีกลางแจ้ง,เคลือนไหว,กิจกรรมเสริมประสบการณ์,ศิลปะสร้างสรรค์,กิจกรรมเสรี
เอาล่ะคราวนี้เรื่องยาวแล้วนะ เอาแล้วละสิ อาจารย์จ๋าพูดแบบนี้ เลิกเย็นแน่ๆ โอ้คิดถึงตลาดนัด อาจารย์บอกว่าใครอยากไปห้องน้ำให้ไปได้นะ แต่ทุกคนบอกว่า เรียนต่อเลยคะ ทำใจแล้ว สู้ๆ
การจัดประสบการณ์ทางภาษา เรามาทบทวนว่าเขาเขียนด้วยอะไร จากการลากไปมา เพราะฉะนั้นคอมพิวเตอร์จึงมีบทบาทที่สำคัญเป็นเครื่องมืออย่างหนึ่ง บางคนอาจว่าเด็กยังไม่ควรใช้แต่ว่าเด็กอาจได้เขียนได้ลาก จึงเป็นเครื่องมืออีกอย่างหนึ่ง
- ดูจากภาพแล้วสื่อออกมาจึงต้องใช้ภาษา บอกวิธีการหลายรูปแบบ ทักษะช่วยให้เด็กใช้ภาษาที่พูดแล้วแสดงออก เป็นการส่งความรู้สึก เราจะเลือกเรื่องที่สื่อความรู้สึก เราต้องเลือกเรื่องที่เกี่ยวกับเด็ก เราจึงจะสื่อกับเด็กได้สนุกสนาน การรับข้อมูลเพื่อรับรู้ความรู้สึกของผู้อื่น
- เด็กฟังแล้วพูดโดยอาศัยการสอนเป็นทางการจริงหรือเปล่า
จริง ได้จากการฟัง อะไรที่เด็กบ่งบอกว่าเรียนได้ ไม่ได้พัฒนาการ ดูที่ไหน
ศิลปะ => เวลาเด็กวาดรูป การลงเส้นอะไรอย่างนี้ จึงต่างจากการเขียน เพราะการเขียนยังเป็นเรื่องยากสำหรับเด็ก การฟังเป็นเรื่องที่ง่ายจากการพูดคุย สภาพแวดล้อมจากการฟังทั่วไป จากการฟังจากการพูด อาจไม่ต้องสอนแบบเป็นทางการแต่ก็ปล่อยไม่ได้ เด็กเรียนรู้การพูด มาจากการฟังการเล่านิทาน
ทำไมเด็กรู้ภาษาของพ่อแม่ เมื่อเด็ก 4- 5 ปี เกี่ยวกับพัฒนาการ ซึ่งมีส่วนร่วมในทุกส่วนของร่างกายคือสมอง สมองนั้น เรานึกถึงออสมอสิค เมื่อมีการซึมซับแล้วก็มีการกระจาย และในบางครั้งเมื่อเราได้รับความรู้ใหม่ๆ มันก็จะทับลงไปนั่นก็เหมือนกับศิลปะนั่นเอง
การเข้าใจเกี่ยวกับภาษาทั้งในด้านภาษาศาสตร์ ด้านการนำไปใช้ ตลอดจนแนวปฏิบัติในการจัดประสบการณ์ทางภาษาให้แก่เด็ก
ภาษาเป็นสัญลักษณ์หรือรหัส(code) ภาษาเป็นสัญลักษณ์ของมโนมิติ เกี่ยวกับโลกหรือประมวลประสบการณ์
ภาษาเป็นระบบโดยมีระบบกฎเกณฑ์ที่ค่อนข้างจะคงที่ และยังสามารถสรุปได้ว่า ภาษาคือสัญลักษณ์ที่มนุษย์ในสังคมหนึ่งสร้างขึ้น เพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการสื่อสารและทำความเข้าใจ
อาจารย์จ๋าได้พูดทิ้งท้ายคาบว่า ก่อนจะไปหนังสือ บิ๊กบุค ต้องเสร็จ เพราะจะให้คุณไปเล่าให้กับเด็ก เพื่ออะไร ก็เพื่อที่จะฝึกประสบการณ์ และมันสามารถใช้กับเด็กได้หรือเปล่า
